Ooit was er in een dal nabij Jerusalem een plek waar heidenen kinderen offerden om er zelf beter van te worden. Dat motiveerden zij met goden die konden zorgen voor hun welzijn en voorspoed doch daarvoor een tegenprestatie verlangden. Niet een duif, een kip, een varken of een gezond rund maar een mensenkind, natuurlijk niet van die bobo's; van domme omstanders die zich al lieten bedriegen door geld en zeggenschap af te staan.
De Wet AD 2026 stelt zulks strafbaar, inbegrepen alles wat er op lijkt. Palestijnse terroristen die dood en verderf zaaien onder Israëli's zijn door politie en leger op te pakken of anderszins onschadelijk te maken. Zij hebben er veel dode Palestijnse kinderen voor over om hun gang te gaan en verschuilen zich tussen onschuldige jeugd. Die overigens wel al op school en thuis zwaar misleid wordt met foute interpretatie van de Koran en het aanleren van satanische haat.
Dan blijkt Joop-VARA het op te nemen voor die terroristen, alsof die daar in hun schooltijd niet opgelet hebben, goed en kwaad niet weten te onderscheiden. En wordt er volop vanuit een soort jodenhaat de laster verspreid, ook in de NRC, dat de regering te Jerusalem bezig is met genocide. Onze wet stelt laster als ernstig vergrijp en te bestraffen tot en met gevangenisstraf. Daar moet uitvoering aan gegeven worden, waartoe falende rechters af te zetten en te vervangen zijn door eerlijke personen.
Moslims vatten het verhaal over Ibrahim/Abraham en Izak op als voorbeeld van absolute gehoorzaamheid aan de godheid. Waarschijnlijker is gelet op des Scheppers politiek inzake individuele verantwoordelijkheid dat pa moest erkennen niet baas te zijn over zijn zoon en evenmin zijn dat allerhande leiders. Men had ten tijde nog niet de begrippen die wij hanteren in de Verklaring van de rechten van de mens. Het liep allemaal goed af, of bevestigend de individuele vrijheid.
De Palestijnen organiseerden kwaadaardig een bevolkingsexplosie gericht tegen andere mensen en de dieren. Dat geldt als een grof misdrijf en wanneer zij dit erkennen wordt oplossing van de problemen in het Midden-Oosten gemakkelijker. Daarbij kan men zich niet baseren op wat egocentrische Britten en Fransen aan grenslijnen trokken. Het ICJ zou er goed aan doen om te corrigeren dat de Koerden niets kregen, de Saoedi-familie te veel en Israël na tweeduizend jaar buitenlandse agressie niet erkend werd van de zee tot de Jordaan en halverwege de Sinaï.
