Moderne visie in de sterrekunde is dat er sedert De Schepping overal evenveel tijd verstreken is. Atoomklokken lopen verschillend naar gelang van de plaatselijke sterkte van de zwaartekracht, welke het tempo der fysische processen bepaalt. Zo'n klok telt het verspringen van elektronen in een daartoe geschikt atoom. Op Aarde is een atoom iets compacter dan in een satelliet vanwege de grotere zwaartekracht en is er voor het verspringen een fractie meer energie nodig. Dit vertaalt zich in iets lagere frequentie van de overgangen en bijgevolg loopt de atoomklok in een satelliet een heel klein beetje sneller. Maar veel belangrijker is een waarnemingsfout: Op de grond gaan de fysische processen sneller dan in de ruimte of in oude termen gesproken is de seconde hier korter en duurt deze in een satelliet iets langer, zodat daar meer tikken van de atoomklok verschijnen. Dit is recht te trekken door overal de seconde als van gelijke duur te beschouwen terwijl de fysische processen zoals bij een atoomklok in tempo verschillen. Zie meer hierover in Vasily Yanchilin's boek The Quantum Theory of Gravitation (2003), dat ook een nieuwe verklaring voor de zwaartekracht biedt als puur kwantummechanisch verschijnsel: Met hypothese dat massa de Heisenberg onzekerheid reduceert zullen er in de helft van een deeltje het dichtst bij een externe massa minder kwantummechanische verspringingen (vergelijk het overkoken van melk) naar de verste helft zijn dan omgekeerd. Met als resultaat verplaatsing van het deeltje in de richting van de externe massa.
In het huidige onderwijs op school en universiteit wordt zulke nieuwe theorie genegeerd en houdt men vast aan het idee van honderd jaar geleden dat de lichtsnelheid onveranderlijk is in vacuum. Waarvoor geen bewijs bestaat terwijl het onlogisch is omdat fotonen verschillende gravitatiezones passeren en daar in snelheid veranderen wegens de massa-energie relatie. Yanchilin kwam tot de stelling dat in het prille heelal c aanzienlijk groter was en afneemt naar de rand van het heelal. De energie-massa relatie werd onder andere door Poincaré bestudeerd en de iets latere formule E = m . c kwadraat zou tegenwoordig misschien beter te vervangen zijn door aan de rechterkant de gravitatiepotentiaal te nemen.
Voor de Onderwijsinspectie geldt dat er voldoende controle moet zijn op de kwaliteit van het onderwijs en dat is helaas thans niet het geval. Ook ontbreekt een goed actueel leerboek in het nederlands. De eigen taal bezigen maakt opname van de stof toegankelijker. Met AI zijn er vertalingen mogelijk voor buitenlanders. Wellicht kan de Onderwijsinspectie een symposium organiseren waarin de nieuwe zienswijze van overal gelijkmatig verlopende tijd in een universum met variërende gravitatie centraal staat. NIST in Amerika beweert een atoomklok te hebben die precies is tot een seconde in een miljard jaar. Het heelal verandert en hoogstens kan die klok precies zijn tot een miljardste per seconde. Te behandelen is onder meer de roodverschuiving van zonlicht, welke Yanchilin interpreteert als Einsteins theorie onderuithalend. Van belang is tevens of een foton bij het passeren van verschillende gravitatiezones energie ontvangt of afstaat danwel zelf ophoest met mogelijke roodverschuiving en bijgevolg correctie van de gebruikelijke tijdschaal. Het lenseffect verklaart de Russische wetenschapper met het principe van least action: Het foton zoekt een pad met zo groot mogelijke stappen (oscillaties) en daarvan zo weinig mogelijk. Waargenomen wordt een route niet vlak langs massa, waar de frequenties ergo hoger uitvallen. Recent verscheen er een foto van een zwart gat met een opening in de stralingsgordel rondom precies richting Aarde zodat wij het ding konden zien; of niet omdat het zwart was. "Zwarte gaten " zijn mogelijk resten of nieuwvormingen van de toestand in het prille nog ondoorzichtige heelal. Het CERN is volop bezig met het (driedimensionale) Higgsveld bij het speuren hoe deeltjes massa krijgen. Een veld bevat energie en is niet constant en overal gelijk in de ruimte omdat het dan geen belangrijke rol kan spelen; voor waarneming zijn er verschillen nodig en dit steunt de visie om de veranderlijke seconde los te laten, alsook treinen met bijna de lichtsnelheid door tunnels, etc.
Om het voorgestelde symposium goed te doen verlopen is het gewenst dat de deelnemers vooraf zich grondig oriënteren aangaande Yanchilin's bijdragen aan de wetenschap. In the Canadinan Journal of Pure and Applied Physics schreef hij over Poincaré, die meende dat Riemann meetkunde niet nodig is als de lengtemaat variabel genomen wordt (resulterend bij verschil in tempo). In een ander artikel besprak hij de energietransfer van de Aarde naar de Maan, maar dit lijkt niet te kloppen. Zijn boek staat niet op de plank en wordt niet besproken; het ligt in de kelders der Amsterdams universiteiten. Waar de studenten moeilijk bij kunnen en nogal onwetend, dom lijken te blijven.