Veertig staat voor een volledige periode. Derhalve is gevangenisstraf na zoveel jaren te beëindigen, hoewel er soms nog beperking van gaan en staan nodig is. Als te respecteren gelijkwaardig mens mag niemand voor een overtreding celstraf opgelegd worden, want er kan volstaan worden met materiële genoegdoening. Wie illegaal in ons land verblijft is te achten de wet te overtreden en kan voor uitzetting vastgehouden worden, doch dit in een ruim verblijf met goede voorzieningen als in een hotel met vrije toegang tot de faciliteiten als daar gebruikelijk zijn, inbegrepen de tuin. Hierbij kan een rekening gepresenteerd worden voor de gemaakte kosten. Indien die niet voldaan wordt blijft deze voor onbepaalde tijd geldig in binnen- en buitenland. De wet moet ter zake onverwijld aangepast worden.
Het Nederlandse volk wil wet als in art 1 der Grondwet met gelijkwaardigheid van alle burgers en aan iedereen toegemeten de kwaliteiten van vrije burgers zoals daar zijn deelname aan beraad en besluit en toegang tot de rechter. Maar oneerlijke rechters weigeren zulke beschaving te erkennen. Zij plooien zich naar een welgestelde minderheid die de dienst uitmaakt in de Tweede Kamer met vooropstelling van de eigen belangen (vriendjespolitiek) en de facto die van hun rijke welbespraakte klasse. Noodzakelijk is het bindend referendum, waarna de regering zorgt voor uitwerking en het parlement voor controle. Daarom moet de Justitie beter, opnieuw bemand worden met erkenning dat recht gevormd uit regeltjes van een minderheid, van dictators, enz. moet wijken voor humaan recht als het daarmee in tegenspraak is. De basis van zulk recht is die gelijkwaardigheid en waar dat verworpen, beschadigd werd zijn er in de Nederlandse Republiek bestraffingen uit te delen. Met grootte daarvan afgestemd op de ernst van de misdaad tot achterstelling der vrije burgers. Veel kiezers, achterban vormend van kwaadstichters, komen in aanmerking voor bestraffende correctie, maar praktisch is het beter om op school en universiteit de jeugd bij te brengen hoe het hoort en alleen de leidende kliek der discriminatie voor het vernieuwde gerecht te brengen. Net als in sommige andere gevallen hoeft er niet vooraf strafmaat te bestaan. Evenmin hoeven de betrokkenen zelf schuld te erkennen om veroordeeld te worden.
Bij gematigde benadering kan er voor de (ex)-ministers gevangenisstraf van een jaar uit de bus komen, bijvoorbeeld een boete van tienduizend euro voor elk jaar dat parlementariërs zich niet verzet hebben tegen de aantasting van onze gelijkwaardigheid en met natuurlijk terug storting in de Schatkist van wat er dienovereenkomstig onrechtmatig geprofiteerd werd. Uiteraard zijn eenzelfde gevangenisstraf en boete toepasbaar op wie zich op grond van geboorte verheven achtte boven de rest en daar blijk van gaf.
De vaderlandse geschiedenis bestaat bijna doorlopend uit minachtingen van rechtsposities met telkens pogingen tot correcties, welke maar ten dele slagen. Het is tijd om dit beter aan te pakken. Het buitenland kan helpen, maar tussen het volk schuilen ook bekwame mensen die wakker te maken zijn.
