NIST inde USA organiseert binnenkort een congres over time and frequency. Men zegt daar een atoomklok te hebben die tot op een seconde per miljard jaar precies is. Dat moet natuurlijk zijn: precies tot op een miljardste van een seconde omdat het heelal verandert. Maar ook dat lijkt niet juist, want de moderne manier van uitdrukken in de sterrekunde is niet dat de tijd varieert, maar: Sedert de Schepping is er overal evenveel tijd verstreken doch de atoomklokken wijzen verschillend aan als gevolg van variërende gravitatie. Deze bepaalt het tempo van de fysische processen. Ook binnen het atoom bij het verspringen van elektronen. Dat betreft waarschijnlijk nu nog niet meetbare kwantiteit en daarom zou er een wiskundige analyse van gemaakt moeten worden. De hypothese dat de lichtsnelheid in vacuüm constant is heeft geen reële basis. De energie-inhoud van een foton wisselt bij het passeren van zwaartekrachtsvelden en als er geen uitwisseling met de buitenwereld is zou het foton bijvoorbeeld zelf roodverschuiving kunnen genereren. Hetgeen van belang is voor de tijdschaal van het heelal.
In het boek The Quantum Theory of Gravitation (2003) analyseeret de Rus Vasily Yanchilin de baan van een foton nabij massa volgens het principe van least action: Het neemt een route met zo groot mogelijke stappen (lagere frequenties) en daarvan zo weinig mogelijk. Waargenomen wordt een baan niet vlak langs massa (lenseffect), waar derhalve de frequentie hoger moet zijn ofwel in oude termen de tijd sneller gaat, hetgeen in tegenspraak is met wat Einstein meende. Thans te verwoorden als nabij massa, dus waar de g groter is, gaan de fysische processen sneller. Hetgeen in overeenstemming is met het snelle verloop van het jonge zeer geconcentreerde universum. Zogenaamde zwarte gaten zijn mogelijk restanten of nieuwvormingen van het spul voordat het heelal doorzichtig werd. De foto van een zwart gat liet ons het ding zien via een opening in de stralingsgordel rondom. Heel aardig van de aliens omdat even voor ons te fixen.
Philips, ooit begonnen met licht, bestaat deze maand 145 jaar en dat zou gevierd kunnen worden met een congres waarin nieuwe inzichten over elektromagnetische straling uitgewisseld worden. Wellicht heeft TU Eindhoven, toch een beetje een dochtertje van het concern, interesse om dat te organiseren. Sedert een paar generaties weten we dat de ruimte propvol straling zit met massa-equivalent. Maar een foton kan tijdens de reis geen deeltje zijn want dat botst. Hoe het precies toegaat onderweg is een belangrijke vraag. Yanchilin oppert dat er discontinue verplaatsingen mogelijk zijn en misschien is zoiets ook des fotons. Het is hoog tijd dat actuele resultaten in de astronomie op niveau van een eerstejaars student te boek gesteld worden en daar past bij wat zo'n congres oplevert. Dat kan gewoon in het nederlands omdat iedereen toegang heeft tot AI-vertalingen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten