Als sportkoepel NOCNSF enthousiast is over de grote deelname aan diverse sporten heeft men toch te onderzoeken waarom de KNLTB steun verleent aan vriendjespolitiek. Deze bond organiseert de Voorjaarscompetitie, waarvan men zelf hoog opgeeft en ook verantwoordelijk is voor goede gang van zaken, met name toepassing van fair play. Tennissers betalen iets aan de bond en mogen ergo bijstand verwachten als sommige clubs over de schreef gaan en hen uitsluiten van deelname aan de competitie om vriendenteams, etc. voorrang te verlenen. Het is geen enkel probleem om iedereen die dat graag wil deel te laten nemen aan de competitie en de teams kunnen daartoe vergroot worden, hetgeen ook gunstig is voor doordeweeks trainen.
Bekend is dat met name in de grotere steden tennisverenigingen niet meer draaien zoals vroeger, toen je erheen kon gaan om te sporten en altijd op de club wel iemand vond om samen de baan op te gaan. Ook zijn de verenigingen thans dikwijls zo groot dat men elkaar niet kent en er drie spelers op de baan staan terwijl er eentje aan de kant zit. Die competitie is bij uitstek dienend om dat te verbeteren en is ook nodig als goede voorbereiding op de latere toernooien. Maar de bestuurders van de KNLTB laten de kennelijk mindere goden gewoon aan hun lot over door de discriminatie van buitensluiting te accepteren. Dat is onaanvaardbaar en correctie is geboden.
Volgens de Grondwet zou het niet toegestaan zijn om in de sport aan achterstelling te doen, lees het bevoordelen van sommige leden van sportverenigingen boven andere. Hieronder is in casu te verstaan het buitensluiten van deelname aan de tenniscompetitie, terwijl daartoe wel volop mogelijkheden zijn. Binnen een vereniging is hierop doorgaans weinig commentaar omdat de meeste leden die willen deelnemen aan de competitie geplaatst worden en er geen persoonlijk belang bij hebben om minder wedstrijden te spelen tenzij ze eerlijk delen vooropstellen. Dat is heel goed mogelijk door die vriendenteams bijv. een halve competitie te laten spelen zodat wie nu aan de kant gezet worden ook mee kunnen doen.
Op de site van de tennisbond werd onlangs de voorjaarscompetitie toegejuicht en onderstreept hoe belangrijk die is. De organisatie berust bij de KNLTB en ergo ligt daar in hoofdzaak verantwoordelijkheid voor goed verloop zonder nare streken van buitensluiting, fair play niet respecterend. Het Bestuur daar blijkt evenwel de andere kant op te kijken als een en ander te berde gebracht wordt en negeert de belangen van onterecht buitengesloten spelers van wie de Bond wel contributie int. Misschien hopend dat er verder geen aandacht aan besteed wordt zodat hun reputatie geen schade zal oplopen?
Vraag is nu, bijv. te richten aan het Juridisch Loket, hoe het precies zit met non-discriminatie in de tenniswereld. Geldt de algemene regel daar niet, zodat bepaalde groepen zoals vriendenteams, clubbesturen, de oppertennisbobo's er hun voordeel mee kunnen behalen jegens minderwaardigen? Dit aankaarten bij een tennisvereniging lijkt niet de juiste weg omdat de meeste leden niet door de achterstelling getroffen worden en het waarschijnlijk liever negeren als zij zelf de facto profiteren wanneer mede-clubgenoten buitengesloten worden. Daarom is commentaar van juridisch deskundigen gewenst, al mogen ook sociologen hun zegje doen.
Besturen van clubs zijn doorgaans niet achterlijk en weten van de gesignaleerde door hen bedreven discriminatie, maar ach. De accenten liggen wat fair play betreft op het uit of in zijn van de tennisbal; de winst is belangrijker dan het meedoen in deze sport. En de Bondsbazen tellen twee cijfers achter de komma bij de speelsterkte.
Ergens staat geschreven: Weest niet al te zeer rechtvaardig; waarom zoudt gij u zelf in verbijstering brengen? Als politici en met name rechters ons art 1 der Grondwet zouden respecteren was Nederland een Republiek. Eigenlijk is het dan beter om dat artikel over gelijkwaardigheid niet voorop maar ergens achteraan te plaatsen om het over het hoofd te zien.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten