In welke gemeente je ook komt overal zie je enorme schuren, soms met ramen, waarin getracht wordt kippen of varkens optimaal welzijn te verschaffen. Als tegenprestatie vinden de dieren het goed om na korte tijd opgepeuzeld te worden. Zo is de gang van de Natuur nu eenmaal: van laag naar hoog is er een keten van voedselvoorziening en de inwoners van de Nederlandse steden en dorpen waarderen dit; behalve enkele uitzonderingen die politiek niets voorstellen. Maar zij maken wel veel lawaai met aan de weg timmeren en de vraag rijst dan of het op dag zes van de Schepping misschien iets anders gekund had. Want waarom zit er in de kop van het varken diep verlangen naar modder als het beest dat van de boer toch niet krijgt. Waarom heeft een kip een bijna onstilbare trek naar het oppikken van wormen terwijl de vloer in de schuur nu eenmaal van beton moet zijn. De dieren hadden ook zonder deze behoeften geformeerd kunnen worden. Dat zou bovendien het gemoed van de mensen verlichten, niet meer geconfronteerd wordend met misstanden. En de stank van in de schuren verbrand vlees niet meer opsnuivend als de varkens en kippen gewilligheid meegekregen hadden om de mensen van dienst te zijn op uiteindelijk hun tafels. Het is niet waar dat elk dier onder controle van de mens voldoende natuurlijke buitenruimte toegemeten moet worden om tenminste drie seconden achtereen voluit te rennen, vliegen of zwemmen en zijn natuurlijke gang te gaan. Dat is immers zeer nadelig voor de mensheid en evenzo mogen het Amazone-oerwoud, de Himalaya, de Sahara, de Noordpoolstreken niet losgemaakt worden van staten gelijk Antarctica. De flora en fauna daar komen toe aan ondernemende mensen die willen werken en opbouwen. Daarom kun je in eigen land beter volstaan met een kunstmatig wadje bij de dijk naar Lelystad in plaats van achter een opgespoten heuvelrij tussen Almere en Hoorn tot aan Lelystad terrein te creëren voor groot wild. Dat er wolven los rondlopen is al erg genoeg.
(Uw grootmoeder is ook niet meer veilig).
