Het is nog steeds mis met de rechtspraak in Nederland. Sedert er staatkundige organisatie bestaat in onze contreien was de rechtspraak op diverse punten ondeugdelijk, afwijkend van het met het christendom gekomen gelijkwaardigheidsbeginsel. Dat overigens eerder vaak basisnorm was binnen stamverband. Slechts een korte periode na de Franse Revolutie steekt positief af. Om gelijkwaardigheid ten volle te realiseren waar dat mogelijk is kan niet anders dan republikeinse ordening gelden met deelname van allen aan beraad en besluit. Zij het dat resultaten in overeenstemming moeten zijn met wat in de joodse geschiedenis uitdrukkelijk naar voren gebracht en verwoord is: Niet begeren wat van een ander is of aan hem toekomt. Ga na hoe in dit opzicht de situatie is bij ons, in de wereld. En hoe de Nederlandse rechters zich schuldig maken aan bedrog: De Justitie moet als onafhankelijke instantie beoordelen en bestraffen waar dat Gebod geschonden wordt doch verzaakt; in het bijzonder jegens de medeschepselen de dieren, maar primair ook door een parlement van kennelijk zelfzuchtige welgestelden te erkennen als absolute baas met tot gevolg slechte wetgeving welke onrechtmatig bevoordeelt en achterstelt. Zo is het lachen voor miljardairs, Albert Heyn, liegende migranten, varkenshouders, ambtenaren (het dienstverband is ter wille van roulatie te beperken).
Te concluderen is dat de huidige opperrechters vervangen moeten worden. Dit is met name ook door de advocatuur naar voren te brengen met bijstand tot bewerkstelliging. Immers lijkt zwijgen de misstand toestemmen, goedkeuren! Vereist is nauwkeurige opsomming van onze grondrechten en uiteraard evenzo die van dieren welke taal missen om zelf zich te uiten. Daarbij is aan te tekenen waar en door wie deze geschonden worden en welke bestraffing past als men niet wil corrigeren. Het kan dus een soort witboek worden en waar ook de universiteiten aan meewerken. De actuele wetgeving is te herzien om gaand kwaad beter in te dammen. Een voorbeeld van een nieuwe regel met kracht van wet: Elk dier onder controle van de mens zal voldoende natuurlijke buitenruimte hebben om tenminste drie seconden achtereen voluit te vliegen, rennen of zwemmen en zijn natuurlijke gang te gaan. Wat strafoplegging betreft: Veertig geldt als een volledige periode en na veertig jaar gevangenschap is in vrijheidstelling geboden met voorzorg voor wie dat nodig hebben. Dit te verkorten bij vrijwillige keuze van dwangarbeid.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten