Wie kent niet het mooie lied over de heuvels rond Tiberias. Maar een bulderend orgel in de Westerkerk te Amsterdam kon niet geëvenaard worden door tot het uiterste gaande kelen. Overal in den lande zitten er egotrippers achter het kerkorgel, dat toch bedoeld is om de gemeentezang te ondersteunen, niet om te domineren. Ook wordt lof aan God er niet bepaald uitgeoefend met het zingen van de kwezelversjes waar het Nieuwe Liedboek der Kerken vol mee staat. En kinderen horen een stevige psalm te leren zingen zoals nr 82; daar hebben ze later wat aan. Het publiek in die kerk laat de kinderen niet komen, hoewel ze zondags heus niet de hele dag met zeg sport bezig kunnen zijn. De Nicolaaskerk in de hoofdstad maakt betere indruk ofschoon er te weinig psalmen uit de rijke voorraad van de prachtige berijming door de gemeente gezongen worden. Grote koren zoals in de Westerkerk zijn niet verstaanbaar en horen er niet. Eventueel kan men wat niet rechtstreeks te maken heeft met het kerk zijn voor of na presenteren; God heeft misschien wel wat anders te doen en wordt er zo niet mee opgescheept.
Bij roomsen en protestanten beide bidden ze het Onze Vader maar begrijpen kennelijk niet wat er staat over schulddelging. Terwijl dominees wel een half uur of langer praten en geen voorbeeld nemen aan de bondigheid in het evangelie. Kwalijk is dat de deur van de Westerkerk op slot gaat. Er wordt na afloop koffie geschonken en zou dit uitgebreid kunnen worden voor niet-gelovigen met dan sociale gesprekken en ontmoetingen? De ketterij tegen de Tien Geboden ware te bestrijden met joodse kerk op de Dam, de hele dag in vele talen. Met verkondiging dat de kruisdood volgens de psalmen en zoek dat zelf maar op, dat die kruisdood wellicht op te vatten is uit solidariteit met wie lijden; dus erg hoogstaand. Verder dient het verhaal over bokken en schapen er aandacht te krijgen. Niet vergeten mee te delen hoe het de rijke man en de arme Lazarus verging en dit tevens berichten op de Zuidas. Hier oproep om het liedboek te zuiveren, waartoe op de universiteiten veel ondersteuning mogelijk is. Een vorige generatie dichters, ook uit de universitaire wereld, leverde uitstekend werk met de berijming van de psalmen en daar hoeft niet aan gewerkt te worden, behalve soms qua melodieus accent. Men kan de schouders ophalen over dat slechte nieuwe liedboek maar beter is het om actief mee te zoeken naar kwaliteit.
Ondertussen wordt op de radio hebzucht opgedrongen door de Ster reclame. Je kunt het hoofd niet afwenden zoals bij spotjes op de televisie. Soms duizendmaal herhaald, de hele week ermee bezaaid. Terwijl er wekelijks maar 1 preek in de kerk is onder andere over wat meer delen der aardse goederen. Bijvoorbeeld door op producten uit lagelonenlanden een heffing te stellen voor gindse AOW potten. Het is niet in balans en ook ware winkelsluiting op zondag wellicht weer in te voeren om meer gelegenheid te scheppen voor sociale contacten. Men moet leren samen te leven zonder bezit en geld een hoofdrol toe te spelen. Meer zingen ook en waar kan dat heel goed? In NL is de hersenspoeling van de Ster te verwijderen en idem tussen het geklets door het gejingel op de piano des zondagochtends.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten